Teplickie Skalne Miasto

Szlak okrężny w Skałach Teplickich (5,9 km), prowadzi dobrze oznakowanym niebieskim szlakiem. Uzupełnia go piętnaście tablic ścieżki dydaktycznej, rozmieszczonych na całej trasie , które zawierają informacje z historii odkrywanych Skał, ciekawostki ze świata zwierząt i roślin, oraz liczne fotografie i ilustracje. Wiele form skalnych zostało nazwane juµż w okresie pierwszych wycieczek. Wszystkie ciekawsze skały zostały opisane i odnaleźć je można na szlaku dzięki dokładnym strzałkom orientacyjnym.

Na zwiedzanie szlaku okrężnego w Skałach Teplickich należy zarezerwować sobie min. 3 godziny. Punkt wyjściowy przy zwiedzaniu stanowi kasa biletowa (wstęp 150 koron - bilet rodzinny 2+2), w sezonie turystycznym czynna codziennie. Oprócz biletów wstępu możemy tutaj nabyć mapy, przewodniki, pocztówki oraz kupić coś do jedzenia.

Niedaleko obecnego wejścia do Skał, na grubej rozwidlonej gałęzi drzewa dawniej zawieszano dzwonek, służący do przywoływania przewodników oraz tragarzy dla osób słabowitych lub bardzo delikatnych. Osoby te przenoszono w lektykach, za opłatą 7 zł dla dwóch tragarzy za jedno obejście Skał.

Skalne miasto koło Cieplic jest nieco mniej znane od Skał Adrszpaskich, lecz jest od nich rozleglejsze, wyższe i bardziej dzikie. Stanowi najrozleglejszy tego rodzaju teren skalny w Czechach liczący ok. 1800 ha. W odróżnieniu od Skał Adrszpaskich, które tworzą złożony, wielopoziomowy i rozgałęziony labirynt, skały Teplické są ukształtowanie głównie w formie długich, uskokowych murów, wyrastających wprost z gruntu, o stosunkowo prostych, strzelistych kształtach, które tworzą system płaskich na dole kanionów. Na obrzeżach kanionów znajduje się kilkanaście wolno stojących baszt skalnych osiągających blisko 100 m wysokości.

Jednym z pierwszych miejsc wartych odwiedzenia jest „Strzemię”, do którego trzeba się wspiąć po 300 stromych schodach i niemal pionowo przymocowanych do skał drabinach. „Strzemię to nazwa” średniowiecznego zameczku strażniczego, zbudowanego na wysokiej skale. Zasadniczą część zamku wybudowano w masywie skalnym. Również i wieżę zamkową tworzył przystosowany i ociosany blok skalny z mnóstwem wcięć do osadzania belkowania, na którym opierały się drewniane krużganki i pomosty. Zamek zbudowali panowie ze Skalicy, którzy posiadali również pobliskie zamki w Adrszpachu i Vizmburku. Swą nazwę zawdzięcza herbowi rodowemu, który prze3dstawiał strzemię. Zamek został założony prawdopodobnie w połowie XIII w. Ostatnim właścicielem zamku, odnotowanym w kronikach historycznych w 1436 r., był Hynek z Dube. Dalsze dzieje zamku są nieznane. Panuje pogląd, że tak jak zamki w Adrszpachu i Skalach, wpadł w ręce Husytów i został zniszczony w okresie wojen husyckich lub później w roku 1447. Źródła podają, że z pochodzących z niego materiałów budowlanych użyto do budowy domów wsi trzmeny, która jest wzmiankowana po raz pierwszy dopiero w roku 1606. Obecnie wieś jest częścią Teplic i nosi nazwę Kamenec. Po zamku „Strzemię” pozostały tylko ociosane ściany skalne z wycięciami na belkowanie oraz resztki schodów.

1.jpg

Idąc dalej napotykamy Skalną bramę z tablicą upamiętniającą pobyt Johanna Wolfganga Goethego w dniu 30 sierpnia 1790 r., Topór Rzeźnicki i Skalną Narzeczoną.

2.jpg
3.jpg
4.jpg

Ciekawym tworem skalnym jest Świątynia (Chram) – wąwóz w masywie Świątynnych Ścian. Masyw ten osiąga wysokość 70 metrów.

5.jpg
6.jpg
7.jpg
8.jpg

Nie sposób wymienić wszystkich nazw tworów skalnych. Głowa Inkaskiego Indianina, Śledzik, Madonna z Dzieciątkiem, Klęczący Mnich, Sfinks, Niedźwiedź Polarny z pewnością przypominały swoją formą nadane im nazwy. Szkoda, że wśród skał nie było odniesienia do turystyki rowerowej. Jeżeli ktoś z was dopatrzy się choćby i Samej Ramy, z pewnością umieścimy nadesłane zdjęcie.

9.jpg

Po niesamowitej wycieczce i niełatwej przeprawie wróciliśmy do punktu wyjścia, a skoro byliśmy niedaleko od miasta o znajomo brzmiącej nazwie postanowiliśmy pokonać dalsze kilkanaście kilometrów.

10.jpg
11.jpg
12.jpg

Police nad Metují (pol. Police nad Metują niem. Politz an der Mettau) - miasto w Czechach, w kraju hradeckim. Według danych z 31 grudnia 2003 powierzchnia miasta wynosiła 2440 ha, a liczba jego mieszkańców 4 316 osób (Wikipedia).


(micolski)

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License